امتیاز: 
تعداد مشاهده: 3799 بار
قرمزی چشم

قرمزی چشم

 

قرمزی چشم مشکلی است که باعث می‌شود چشمان کودک قرمز شده، بخارد، ملتهب یا متورم شود و یک مایع چسبناک شفاف، سفید، زرد و یا سبز رنگ درون چشم جمع شود. بچه‌ای که به این مشکل دچار می‌شود، معمولاً قسمت سفید داخل چشم‌هایش قرمز یا صورتی‌رنگ می‌شود.

"این‌قدر دست آلوده‌ات را به چشمانت نزن!" این جمله‌ای بود که مادر سودابه مدام به او می‌گفت. سودابه با این که به تازگی وارد 8 سالگی شده و دیگر آن‌قدر بزرگ بود که به حرف مادرش گوش بدهد، اما هنوز هم خیلی شیطنت می‌کرد. او عادت داشت که در باغچه کوچک خانه‌شان در شهر قصه خاک‌بازی کند، بعد هم با همان دست کثیف چشم‌هایش را می‌مالید. مادرش با خاک‌بازی سودابه مشکلی نداشت، زیرا دوست داشت کودکش با طبیعت و اجزای آن آشنا شود و خاک هم که یکی از اجزای طبیعت است. اما این که سودابه عادت به شستن مرتب دست‌هایش نداشت و بعد از خاک‌بازی با دست آلوده چشمانش را می‌خاراند، مادر را خیلی نگران می‌کرد.
بازیگوشی‌های سودابه بالاخره کار دستش داد. چشم راست او قرمز شد و شروع به خاریدن کرد. او هم برای خلاصی از خارش چشمش، هِی آن را می‌خاراند و می‌خاراند. چشمش هم هِی بدتر و بدتر می‌شد. دیگر وقتش بود که مادر، دختر کوچکش را پیش خانم دکتر سیبا ببرد. خانم دکتر با خوشرویی از آن‌ها استقبال کرد و به معاینه چشم سودابه مشغول شد، در همین حال هم با او صحبت می‌کرد. بنا به خواهش مادر، دکتر سیبا شروع کرد به توضیح دادن علت قرمزی چشم سودابه تا بلکه او متوجه شود که نباید به چشم‌هایش دست بزند.

قرمزی چشم چه‌جور مشکلی است؟

قرمزی چشم شایع‌ترین مشکل چشم در کودکان است که اسم دیگر آن هم التهابِ ملتحمه می‌باشد. این مشکل باعث می‌شود که چشمان کودک قرمز شده، بخارد، ملتهب یا متورم شود و یک مایع چسبناک شفاف، سفید، زرد و یا سبز رنگ درون چشم جمع شود. بچه‌ای که به این مشکل دچار می‌شود، معمولاً قسمت سفید داخل چشم‌هایش قرمز یا صورتی‌رنگ می‌شود. قرمزی چشم‌ها معمولاً از یک چشم شروع می‌شود، اما بعضی وقت‌ها هم هر دو چشم هم‌زمان قرمز می‌شوند. قرمزی چشم معمولاً دردناک نیست، اما می‌خارد و می‌تواند دردسرساز شود. احساسی که به آدم دست می‌دهد مثل این است که انگار یک مژه یا یک ذره شن داخل چشم است، هرکاری که می‌کنی نمی‌توانی آن را در بیاوری چون در واقع چیزی داخل چشم‌هایت نیست!
بزرگ‌ترها، مخصوصاً آن‌هایی که زمان زیادی را با بچه‌ها می‌گذرانند (مثل معلم‌ها) هم ممکن است به قرمزی چشم دچار شوند. قرمزی چشم زمان کوتاهی طول می‌کشد – معمولاً حدود یک هفته یا کمتر- و بعد از آن خودبه‌خود یا از طریق درمان از بین می‌رود.

چگونه به قرمزی چشم دچار می‌شوم؟

سودابه در حالی که با کنجکاوی به اطراف مطب خانم دکتر سیبا و تجهیزات پیشرفته و جورواجور آن نگاه می‌کرد، این سوال را پرسید. خانم دکتر همان‌طور که مشغول نوشتن نسخه بود، به سوال او هم پاسخ داد.
دلایل مختلفی برای ابتلا به قرمزی چشم وجود دارد. بیشتر بچه‌ها توسط باکتری یا ویروس آلوده شده و دچار قرمزی چشم می‌شوند. در چنین حالتی به آن التهاب عفونی ملتحمه می‌گویند. باکتری‌ها آن قدر ریزند که فقط با یک میکروسکوپ قوی دیده می‌شوند، و جالب اینکه ویروس‌ها حتی از باکتری‌ها هم کوچک‌ترند. باکتری‌ها همیشه در بدن تو هستند، آن‌ها روی پوست، داخل دهان و بینی تو زندگی می‌کنند بدون این که حتی از وجودشان باخبر شوی. تازه همه آن‌ها که بد نیستند، حتی بعضی‌هایشان هم مفیدند. اما انواع مشخصی از آن‌ها وجود دارند که باعث ایجاد عفونت‌هایی مثل قرمزی چشم می‌شوند.
بعضی از بچه‌ها وقتی قرمزی چشم می‌گیرند، هم‌زمان دچار عفونت گوش هم می‌شوند. زیرا هر دو بیماری را یک باکتری است که به‌وجود می‌آورد.
ویروس‌‌ها هم می‌توانند باعث ایجاد قرمزی چشم شوند، مثل همان‌هایی که سرماخوردگی را به‌وجود می‌آورند. این ویروس‌ها خیلی سریع از طریق تماس منتقل می‌شوند، تنها کافی است یکی از دوستانت که دچار قرمزی چشم است دستش را به چشمانش مالیده و بعد، دست تو را بگیرد. اگر تو همان دست آلوده را به چشمانت بزنی، ویروس وارد چشمت شده و آن را قرمز می‌کند. بنابراین شستن منظم دست‌ها با آب گرم و صابون بهترین راه برای اجتناب از عفونت و قرمزی چشم است.
همچنین بچه‌ها ممکن است به خاطر حساسیت یا هر چیز دیگری که چشم‌هایشان را تحریک می‌کند، به قرمزی چشم دچار شوند. اما این نوع از قرمزی چشم مُسری نیست، یعنی سرایت نمی‌کند.

اگر دچار قرمزی چشم شدم چه کار کنم؟

اگر احساس کردی که چشم‌هایت قرمز شده، می‌خارد و یا سوزش دارد، باید به والدینت اطلاع دهی و خیلی هم سریع این کار را بکنی، چون عفونت قرمزی چشم خیلی راحت گسترش پیدا می‌کند. شاید لازم باشد یک ملاقات کوچولو هم با دکترت داشته باشی.

دکتر چه‌کار می‌کند؟

هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند که چند کودک در طول سال به قرمزی چشم دچار می‌شوند، اما احتمالاً تعدادشان کم نیست. پزشک تو تعداد زیادی از این بچه‌ها را دیده و معالجه کرده است، برای همین هم می‌تواند خیلی زود مشکل تو را تشخیص داده و در حل آن به تو و پدر و مادرت کمک کند.
پزشک تو را معاینه می‌کند و درباره حسی که در چشم‌هایت داری (مثل خارش و یا سوزش) سؤالاتی خواهد پرسید. یادت باشد اگر کسی از اعضای خانواده یا دوستانت هم چشمشان قرمز و دچار خارش شده، حتماً به پزشک بگویی. معاینه دکتر به این صورت است که با دقت داخل چشم‌های تو را نگاه می‌کند و قرمزی یا مایع چسبناک جمع شده در آن‌ها را بررسی می‌کند. او می‌خواهد مطمئن شود که تو مشکل دید نداری و چیزی هم در چشمت فرو نرفته است. در آخر هم احتمالاً گوش‌های تو را معاینه می‌کند تا ببیند که آیا گوش‌هایت عفونی شده‌اند یا نه.
اگر عامل قرمزی چشمت باکتری باشد، احتمالاً دکتر برایت قطره چشم یا پماد آنتی‌بیوتیک (بگو: آن+تی+بیو+تیک) تجویز می‌کند. آنتی‌بیوتیک قاتل باکتری‌های بد است. معمولاً به بچه‌های کوچک و نوزادان پماد داده و برای بچه‌های بزرگ‌تر و بزرگسالان قطره تجویز می‌کنند.
پس اگر تو آن‌قدر بزرگ شدی که خودت این متن را بخوانی، احتمالاً جزو دسته قطره‌ای‌ها خواهی بود و نه پمادی‌ها!
مادر یا پدرت می‌توانند در ریختن قطره داخل چشمانت به تو کمک کنند، این کار باید چند مرتبه در روز و به مدت چند هفته ادامه پیدا کند. تشخیص مدت زمان استفاده از قطره به عهده پزشک است. این خیلی مهم است که حتماً تمام مدتی را که دکتر مشخص کرده به ریختن قطره در چشمانت ادامه دهی، چون اگر این کار را نکنی ممکن است عفونتِ چشمت برگردد.
اگر عامل عفونت قرمزی چشم تو ویروسی باشد، قطره‌ها و پمادهای چشم در آن اثر نخواهد داشت. اگر آلرژی (حساسیت) باعث قرمز شدن و خارش چشم‌هایت شده باشد، احتمالاً دکتر قطره چشم مخصوصی به تو خواهد داد که در تسکین علائم حساسیت موثر است.
اگر خارش چشم خیلی آزارت می‌دهد، از کمپرس سرد یا گرم استفاده کن. به این ترتیب که یک حوله کوچک را با آب گرم یا سرد مرطوب کرده و روی چشم‌هایت بگذار. مادرت هم می‌تواند در تسکین خارش به تو کمک کند،‌ او یک تکه پنبه یا پارچه نخی نرم را با آب گرم مرطوب کرده و چشم تو را با آن تمیز می‌کند و آن مایع‌های چسبناک مزاحم را هم از گوشه چشمت پاک خواهد کرد. اما او باید خیلی مواظب باشد که قبل از این کار حتماً دست‌هایش را بشوید و بعد از پاک کردن چشمِ تو ، پنبه را دور بیندازد.
اگر هم از یک حوله یا دستمال برای تمیز و خشک کردن چشمت استفاده می‌کنی، بلافاصله باید شسته شود تا شخص دیگری را آلوده نکند.
معمولاً بچه‌ها می‌توانند یک روز بعد از مصرف اولین قطره آنتی‌بیوتیک به مدرسه برگردند. یادت باشد که دست‌هایت را مرتب بشویی و آن‌ها را به چشمانت نزنی. شاید موقعی که چشمت خیلی می‌خارد این کار کمی‌سخت باشد و واقعاً دلت بخواهد که آن را بخارانی، اما با خودداری از این کار می‌توانی به بهبود سریع‌تر چشمانت کمک کرده و از انتقال میکروب به دیگران هم جلوگیری کنی.

آخرین توصیه از زبان خانم دکتر سیبا

"خوب خانم کوچولو! اگر دفعه بعدی که پیش من می‌آیی، از مادرت بشنوم که حرف او را بیشتر گوش می‌دهی و دیگر با بازیگوشی به خودت صدمه نمی‌زنی، یک هدیه خوب پیش من خواهی داشت. یادت باشد که هیچ نعمتی بزرگ‌تر از سلامتی نیست و هیچ‌چیز هم به اندازه گوش کردن به حرف پدر و مادرت اهمیت ندارد."
--------------------------------------------------------------
مترجم علمی و داستان پرداز: مستانه زاده رفیع

نظر کاربران

  • از فرم زیر برای ثبت دیدگاه خود استفاده بفرمایید.
  • مسئولیت محتوای دیدگاه کاربران بر عهده ی خود آنان می باشد.

نظر خود را در مورد این مطلب از طریق فرم زیر بنویسید